Dag 35: Butare

Vandaag hebben we de hele dag lesgegeven. Ik kreeg het strafwerk van het meisje die vorige week een felle bek had opgezet. Ik hou het tot in België, het is leuk om eens te weten wat door het hoofd van zo’n jonge studente omgaat. We gingen naar de markt achter lekkere banaantjes en brood voor morgen. Na de les bleven we nog praten met Emile, George en Gaudence. Later ook nog met de Zweedse mevrouw die de school een bezoekje bracht. Ik besloot om nog enkele foto’s te maken van de leerlingen die aan het sporten of aan het rondhangen waren, Sylvie bleef aan de ingang wachten. Ik heb nog veel gelachen met de leerlingen. De leerlingen zijn echt leuk. Ik praatte nog lang met Jacques, de jongen voor wie ik België de foto’s naar zijn vriend moet opsturen. We praatten nog met enkele leerkrachten en namen nog enkele foto’s. Ook van de soldaat met zijn geweer voor de school. Ik had nooit gedacht dat het ging mogen maar de man stemde onmiddellijk in. Daarna moest hij nog een foto maken van Sylvie en mij met twee leerkrachten. Zo grappig om hem het fototoestel te zien draaien in alle richtingen. Volgens mij was het de eerste keer dat de man een foto trok. Ook van Thomas, de supervriendelijke receptionist, maakten we een foto. We dronken op onze kamer een beker Belgische cola, die veel beter smaakt dan de cola hier. We aten samen met een Amerikaanse verpleegster en een Rwandese dokter. Ze waren echt super vriendelijk. De vrouw van de dokter woont in Antwerpen omdat hun zoontje ziek is en dat het dus beter is om daar verzorgd te worden. Hij vertelde over de reizen die hij al maakte. De verpleegster vertelde ook over haar werk. Ik besliste om mijn steriele naalden, kompressen en watten met haar mee te geven. Ik zou ze toch niet meer nodig hebben en in België al zeker niet. Ik geef haar donderdag ook nog de grote fles zeep waarbij je geen water nodig hebt. Zij is daar dringend naar op zoek omdat je dat hier nergens kan kopen. In ruil krijg ik dan nog een klein flesje waarmee ik de laatste dagen in Kigali zeker toe kom. Morgen onze laatste lesdag, ik kijk er met een gemengd gevoel naar toe. Ik zal iedereen zeker missen, maar ik ben wel blij dat de weken met 27u les per week dan wel voorbij zijn.

Laat een reactie achter